लाकूडकामासाठी लाकडी दांड्याची कुऱ्हाड, लाकूड कापण्यासाठी

कुऱ्हाडीने लाकूड तोडण्याच्या कौशल्यासह सजावटीच्या सुतारकामाचे साधारणपणे दोन पैलू आहेत: पहिला म्हणजे कुऱ्हाडीने लाकूड तोडताना मानवी शरीराला इजा होऊ नये, जेणेकरून व्यक्तीची सुरक्षितता जपली जाईल; दुसरा म्हणजे कुऱ्हाडीने लाकूड कापताना शाईची रेषा कापली जाऊ नये, कारण त्यामुळे लाकडाचे नुकसान होते. यात वेळेचा अपव्यय तर होतोच, शिवाय खराब झालेले लाकूड किफायतशीरही नसते.

शरीराला इजा न होता कुऱ्हाडीने कापण्याचे कौशल्य मुख्यत्वे कुऱ्हाड वापरण्याच्या योग्य स्थितीवर, शक्तीच्या अचूक नियंत्रणावर, लाकूड कापण्याच्या अचूक दृष्टीवर, उजव्या हाताच्या वापरावर, मनगटाच्या योग्य वापरावर आणि मनाच्या योग्य नियंत्रणावर अवलंबून असते. सजावटीच्या सुतारकामात एकहाती आणि दोनहाती कुऱ्हाडीने कापण्याच्या दोन पद्धती आहेत. एकहाती कुऱ्हाड वापरताना, एक पाय पुढे वाकवून आणि दुसरा मागे टेकवून, दोन्ही पाय खांद्याच्या रुंदीपेक्षा जास्त अंतरावर ठेवले जातात. कापताना, लाकूड समोर ठेवून एका हाताने ते धरले जाते आणि दुसऱ्या हाताने कुऱ्हाडीच्या दांड्याचा पुढचा भाग धरला जातो. कुऱ्हाडीच्या दांड्याचे मागचे टोक मागच्या पायाच्या बाहेरील बाजूस किंचित स्पर्श केले पाहिजे. कुऱ्हाडीने कापताना, दांड्याचे शेवटचे टोक मागच्या पायाच्या पँटला घासले गेले पाहिजे, जेणेकरून कापण्याची शक्ती जास्त झाल्यास किंवा कापताना शक्ती कमी पडल्यास, कुऱ्हाडीचे पाते मागे फिरून शरीराला इजा होणार नाही.

याव्यतिरिक्त, कुऱ्हाडीमुळे मागचे भाग पॅन्टला वर-खाली घासले जात असल्यामुळे, घुसण्याच्या धारदार शक्तीवर चांगली पकड मिळवता येते, त्याच वेळी खेळाडूच्या मनगटावर नियंत्रण ठेवता येते, जास्त जोर न लावता पकडता येते, जेणेकरून इजा होणार नाही, किंवा मागचे पाय बाजूला जास्त उघडे ठेवल्यामुळे, एका हाताने कुऱ्हाड जास्त घट्ट पकडता येत नाही, ज्यामुळे कापण्याच्या गतीवर परिणाम होतो.